تولیدات پراکنده (DG) با حذف هزینه‌های غیر ضروری انتقال و توزیع، نیروی برق را در مکانی نزدیک به مصرف‌کننده تامین می‌کنند. همچنین، استفاده از این منابع موجب کاهش آلودگی ناشی از بکار‌گیری سوخت‌های فسیلی، هزینه‌های سرمایه‌گذاری، هزینه تعمیرات و نگهداری و بهبود پروفیل ولتاژ فیدرها می‌شود. در این مقاله، مقدار ظرفیت و مکان بهینه نصب واحدهای DG به کمک الگوریتم ژنتیک برای یک شبکه شعاعی با 34 شین با تابع هدف کاهش تلفات تعیین می‌گردد. علاوه بر آن، اثر حضور این واحدها بر روی ولتاژ شین‌ها و جریان اتصال کوتاه شبکه نیز مورد مطالعه قرار گرفته است.